Milletnin Ğururı: Noman Çelebicihan (1885-1918)

Qırımtatar milleti her her bir milletin huququnu tanığan, tanıy ve tanıyacaqtır.

Milletnin Ğururı: Cafer Seydahmet (1889-1960)

Dünyada en acınılacaq milletler, öz facialarını unutqanlardır.

Milletnin Ğururı: İsmail Gaspıralı (1851-1914)

Halqnın inkişafında en esas vasta - tildir.

Milletnin Ğururı: Hasan Ayvazov (1978-1938)

Tilsiz, edebiyatsız, tarihsiz bir millet tasavvur olunamaz.

Milletnin Ğururı: Habibullah Odabaş (1881-1938)

Tilsiz bir millet - millet degildir!

Hamdi Geraybaynıñ erotik şiirleri

H. Geraybaynıñ büyük coşqunlıq ile yazğan lirik şiirlerini ögrenirken, haqiqiy sevginiñ mutlaq romantik çizgilerinden degil, koloritli milliy ahenklerinden, mefkürelerinden ibaret olğanını körmek; mezkürniñ manzumeleri sayesinde qırımtatarca sevmege, aşqnıñ mürekkep duyğularını Qırım tilinde ifade etmek içün ne qadar keniş imkânlarnıñ varolğanından hayretlerde qalmaq mümkün. Şairniñ sade, halq lehçesinde, faqat adetten tış tüşünce tarzı ile yazğan şiirlerni defalarca oqudığımız kibi, estetik baqışlarımız da nice-nice deñişmelerge, sarsıntılarğa oğrayabile. İşte, bu bediy patetik satırlarını tekrar-tekrar oqumaqnı bizge mecbur ettirgen sebeplerden: damarlarımızda qan oynağan; coşqunlığından vucudımız titregen, şairniñ aşq şarabından başımız döngen añlerini ğayrıdan hissetmek arzusıdır.
Bir vaqıtlarda qırımtatar bediy serlevhalarınıñ poetik hususiyetlerini incelegende, Geraybaynıñ icadına mensüp “ithaf” janrına ayrıca qıymet keskendik.
Böylece, tasnifimizge köre, edipniñ ithafları bediy eser qahramanlarınıñ −
        adını ya soyadını (“Leylâğa”, “Tuqayğa”);
        hem adını, hem soyadını birlikte (“Zeliha totay Çobanzadeniñ albomına”, “Seydahmet Tatarnıñ qızı Ayşe totayğa”);
        mahfiy, gizli adını (“…ğa”, “...ge”);
        hedef şahsınıñ adını ve qonğan yerini (“Qızıltaşlı Hatice totayğa”, “Ulu-Özenli Asiye totayğa”);
        coğrafik yerine aitligini (“Altaylığa”, “Şarqlılarğa”);
        becergen vazifeni (“Oquğan qızğa”, “Tatar hocasına”);